Gwiezdne Zbiory

Układ Mizara i Alkora należy do jednego z pierwszych dobrze zbadanych i poznanych układów wielokrotnych gwiazd. Mnie układ ten intryguje najbardziej ze względu na skomplikowanie swej struktury. Mizar to w rzeczywistości układ czterech gwiazd, dodatkowo w okolicy znajduje się też Alkor, który sam w sobie jest układem podwójnych i orbituje w sporym oddaleniu (separacja na poziomie 709") od gwiazd układu Mizara. Poniższy szkic wykonałem pierwszego dnia 2018 roku podczas mojej 24 sesji obserwacyjnej. Szkicowałem ołówkami różnej twardości na białej kartce z bloku technicznego. W gimpie standardowa desaturacja i inwersja. Układ wielokrotny gwiazd Mizar i Alkor w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Na powyższym szkicu znalazły się trzy z sześciu gwiazd całego układu Mizara i Alkora. Dostrzeżenie trzech pozostałych gwiazd ze względu na bardzo małe separacje składowych jest niemożliwe.

Z głębokiego zamyślenia wybudził mnie głos mojej córki: - Aaaleeee ładny Księżyc!!! O ja... No jak mogłem zapomnieć? Dziś podobno Superpełnia. Nawet z rana sprawdzałem pogodę i jakoś to na meteo.pl całkiem całkiem wyglądało. Nie wiem jak wypadło mi to z głowy (dobrze, że dzieciaki czuwają). Natychmiastowa decyzja poskutkowała tym, że po 10 minutach byliśmy ciepło ubrani i gotowi (ja, moja ośmioletnia córka i sześcioletni syn) do wyjścia przed dom skąd przy mojej kochanej Nikonce i teleskopie chciałem powtórnie spróbować zaszczepić w dzieciakach pociąg do gwiazd. Był pierwszy dzień nowego, 2018 roku. Z domu wychodziliśmy około godziny 18 00 . Wpierw rozstawiliśmy teleskop. Podczas gdy optyka się chłodziła rozstawiłem statyw, na którym spoczęła lornetka. Od razu skierowałem ją na Księżyc, który obserwowany gołoocznie nie wyglądał jakoś specjalnie zjawiskowo. Ot zwyczajna pełnia. Wiem jednak, że (przynajmniej jak dla mnie) podczas księżycowego perygeum najlepiej obserwować go przy...

W gwiazdozbiorze Wolarza znajduje się dosyć znany asteryzm odkryty i nazwany przez francuskiego astronoma Fulberta Picota. Czapka Napoleona zwana też Kapeluszem Napoleona to siedem gwiazd układających się w charakterystyczny kształt przypominający w istocie dwuróg noszony przez Napoleona. Asteryzm ten przy próbie szkicowania jest raczej nieskory do współpracy, w dostrzeżeniu ciemniejszych gwiazd strasznie przeszkadza bliska obecność Arktura, który wręcz oślepia swym blaskiem i psuje adaptacje oka do ciemności. Z tego też powodu na wykonanym przeze mnie szkicu brakuje siódmej, najciemniejszej gwiazdy samego asteryzmu. Bardzo pomocne w tym wypadku było odsunięcie Arktura z pola widzenia okularu tak by w spokoju móc nanieść na szkic pozostałe gwiazdy. Arktura dorysowałem na sam koniec. Rysunek wykonany ołówkami różnej twardości na białej kartce z bloku technicznego. Obróbkę w Gimpie ograniczyłem do nadania skali szarości, inwersji kolorów, usunięcia niechcianych kresek i artefak...

Pod koniec drugiego dnia świąt Bożego Narodzenia o godzinie 23  ciężko wstałem od biurka. Dwie godziny szukania odpowiedniej diety dla nowego żółwika (prezent choinkowy mojego syna) a także zwyczajowa, świąteczna ociężałość po trzydniowym wypasaniu żołądka nieźle dała się memu cielsku we znaki i wtedy myślałem już tylko o odpoczynku. Następna, rytualna już czynność tj. wyjście na chwilkę przed dom w celu oceny sytuacji zmieniła wszystko. Nagle całe zmęczenie i ociężałość mnie opuściły pozostawiając tylko głód obserwacji narastający we mnie od dłuższego czasu. Nie fatygowałem się wiele z doborem lokalizacji. Po prostu wystawiłem teleskop i lornetkę na statywie przed domem skąd rozpościerał się widok na zachodnią oraz wschodnią część nieboskłonu. Od południa niebo zasłaniała mi ściana lasu rosnącego tuż obok, od północy przeszkodą był mój dom. Warunki całkiem przyzwoite, jakieś 8/10 i z każdą mijającą godziną było coraz lepiej. Rozstawienie sprzętu zajęło mi około 5 minut, zaczą...

Od Zatoki Tęcz po Claviusa. Lornetka 10x50 vs Muń by gruchalo. W nocy z 15 na 16 lipca 2017 roku podczas trwania jednej z moich sesji obserwacji lornetkowych przeczesywałem wzrokiem rejony Strzelca i Tarczy. W międzyczasie spojrzałem też w stronę Księżyca, który oświetlony w pięćdziesięciu dziewięciu procentach malał w fazie zbliżając się powoli do trzeciej kwadry. Byłem w stanie wyłowić parę kraterów umiejscowionych wzdłuż linii terminatora i urzeczony tym widokiem wpadłem na pewien pomysł. Ile jestem w stanie wyciągnąć z lornetki Nikon Action Ex 10x50 przy obserwacjach Munia? Jak wiele kraterów i łańcuchów górskich zobaczę? Jak to się będzie miało do listy Lunar 100? Lista ta wprawdzie stworzona została raczej pod teleskopy i to te konkretniejsze lecz czymże jest ciekawość jak nie chęcią sprawdzania własnych a także sprzętowych granic. Dokument ten stanowi końcowe sformalizowanie zamiarów. Jest także próbą uporządkowania wpisów z tematu: "Od Zatoki Tęcz po Claviusa" ...

Wężownik kryje bardzo wiele fajnych obiektów obserwacyjnych. Tym razem pokazał mi dwie śliczne kuleczki - M10 oraz M12. Tak oto obie kulki prezentowały się 25 sierpnia 2017 roku w lornetce 10x50. Szkic standardowo wykonany na białej kartce bloku technicznego. Zastosowano desaturację oraz inwersję kolorów. Nieznacznie tylko wyczyściłem niechciane ślady po ołówku. M10 (po lewej) oraz M12 ujęte w jednym polu widzenia lornetki. Na północny zachód od M10 jasno świeci gwiazda 30 Oph, bardzo pomocna w zlokalizowaniu obu eMek. M10 i M12 to gromady kuliste odkryte i skatalogowane przez Charles'a Messiera kolejno 29 i 30 maja 1764 roku. Znajdują się praktycznie w samym centrum gwiazdozbioru Wężownika. Oddalone są od nas o odpowiednio 14,3 oraz 15,7 tyś lat świetlnych. Charakteryzują się bardzo zbliżoną jasnością: 6,6 i 6,7 magnitudo. M10 optycznie jest nieznacznie większa, jej rozmiar kątowy to 20', M12 natomiast 16'. Dostrzeżenie tychże kuleczek jest możliwe nawet w naj...

Prawie kwartał minął już odkąd z rodziną pożegnałem wakacyjny domek, pomost, jezioro i to zniewalające mrowie gwiazd dostępnych obserwacjom każdej pogodnej nocy. Nigdzie nie miałem tak nieposkromionego apetytu na obserwacje jak tam... 25 sierpnia wracając z pracy po 22 dobrze wiedziałem gdzie spędzę tę noc. W każdym kierunku niebo rozświetlały setki jasnych kropek. Dojeżdżając na działkę zauważyłem, że za przednią szybą samochodu dumnie rysuje mi się królowa Kasjopea zapraszając na nocne swawole. O 23 00 rozstawiałem się już na pomoście. Wpierw zrealizowałem swoją niedawną obietnicę daną w jednym z poprzednich postów tj. naszkicowałem dwie urocze kuleczki skatalogowane przez Pana Messiera pod numerami 10 i 12. Obie mieszcząc się w jednym polu widzenia stanowią jeden z wielu cudów obserwacji lornetkowych. M10 (po lewej) oraz M12 ujęte w jednym polu widzenia lornetki. Na północny zachód od M10 jasno świeci gwiazda 30 Oph, bardzo pomocna w zlokalizowaniu obu eMek. Po wykonaniu s...