Gwiezdne Zbiory

Pod koniec drugiego dnia świąt Bożego Narodzenia o godzinie 23  ciężko wstałem od biurka. Dwie godziny szukania odpowiedniej diety dla nowego żółwika (prezent choinkowy mojego syna) a także zwyczajowa, świąteczna ociężałość po trzydniowym wypasaniu żołądka nieźle dała się memu cielsku we znaki i wtedy myślałem już tylko o odpoczynku. Następna, rytualna już czynność tj. wyjście na chwilkę przed dom w celu oceny sytuacji zmieniła wszystko. Nagle całe zmęczenie i ociężałość mnie opuściły pozostawiając tylko głód obserwacji narastający we mnie od dłuższego czasu. Nie fatygowałem się wiele z doborem lokalizacji. Po prostu wystawiłem teleskop i lornetkę na statywie przed domem skąd rozpościerał się widok na zachodnią oraz wschodnią część nieboskłonu. Od południa niebo zasłaniała mi ściana lasu rosnącego tuż obok, od północy przeszkodą był mój dom. Warunki całkiem przyzwoite, jakieś 8/10 i z każdą mijającą godziną było coraz lepiej. Rozstawienie sprzętu zajęło mi około 5 minut, zaczą...

Canes Venatici to średniej wielkości gwiazdozbiór nieba północnego wydzielony z gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy przez Jana Heweliusza. My znamy go pod nazwą Psy Gończe. To właśnie tu, w południowych rejonach gwiazdozbioru swoje miejsce ma piękna gromada kulista M3. Szkic wykonany podczas trwania sesji obserwacyjnej 19 czerwca 2017 roku. Prezentuje on gromadę M3 taką jaką widziałem ją z użyciem lornetki Nikon Action Ex 10x50. Szkicowałem na białej kartce ołówkami różnej twardości, gromada rozmyta z użyciem fiszora. W Gimpie tylko desaturacja i inwersja kolorów, usunąłem trochę niechcianych kresek. M3 w centrum. Razem z gwiazdą HIP 67028 oraz HIP 66725 tworzy bardzo pomocny przy jej odnalezieniu trójkąt. Gromada M3 jest jedną z najjaśniejszych gromad kulistych widocznych z terenu Polski. Oddalona jest od nas o około 33,900 lat świetlnych. Jej jasność obserwowalna oceniona została na 6,2 magnitudo. W katalogu NGC została umieszczona pod numerem 5272. W gromadzie zawa...

Ogromny miałem apetyt na gwiezdne łowy nocą z soboty na niedzielę, ale... no właśnie. Ta diabelna pogoda nieskora do współpracy wcale a wcale. Blisko zmierzchu był krótki moment, w którym wydawać by się mogło chmurwy rozwiać się zechcą i jednak na coś się moje przygotowania zdadzą, lecz po chwili wszystkie nadzieje prysły jak bańka wraz z nadejściem drugiej fali zachmurzenia. No trudno. Trzeba obejść się smakiem, przeżyć jeszcze jeden tydzień porannych zmian w pracy, kiedy to wyjście na lornetkowanie jest jak strzał w kolano, przecież trzeba wstawać rano. I nadeszła niedziela i jak na złość bezchmurne niebo cały dzień zapraszało na nocną ucztę. A ja jak ten tygrysek chciałem skakać i brykać i paczeć, a nie mogłem przecież bo jutro ten okropniasty poniedziałek 😭 Chwile skomlałem, ciut posmutniałem, lecz koło południa nastąpił przełom w mym rozumowaniu. A stało się to gdy rozstawiłem statyw i chciałem tylko troszeczkę posmakować. Ociupinkę słońca wpuściłem w obiektywy nikonki, uprz...