Gwiezdne Zbiory

Prawie kwartał minął już odkąd z rodziną pożegnałem wakacyjny domek, pomost, jezioro i to zniewalające mrowie gwiazd dostępnych obserwacjom każdej pogodnej nocy. Nigdzie nie miałem tak nieposkromionego apetytu na obserwacje jak tam... 25 sierpnia wracając z pracy po 22 dobrze wiedziałem gdzie spędzę tę noc. W każdym kierunku niebo rozświetlały setki jasnych kropek. Dojeżdżając na działkę zauważyłem, że za przednią szybą samochodu dumnie rysuje mi się królowa Kasjopea zapraszając na nocne swawole. O 23 00 rozstawiałem się już na pomoście. Wpierw zrealizowałem swoją niedawną obietnicę daną w jednym z poprzednich postów tj. naszkicowałem dwie urocze kuleczki skatalogowane przez Pana Messiera pod numerami 10 i 12. Obie mieszcząc się w jednym polu widzenia stanowią jeden z wielu cudów obserwacji lornetkowych. M10 (po lewej) oraz M12 ujęte w jednym polu widzenia lornetki. Na północny zachód od M10 jasno świeci gwiazda 30 Oph, bardzo pomocna w zlokalizowaniu obu eMek. Po wykonaniu s...

W 1745 roku szwarjcarski astronom Philippe Loys Cheseaux odkrył otwartą gromadę gwiazd obecnie znaną jako Żłóbek Letni (Summer Beehive) lub po prostu IC 4665. Poniżej szkic Żłóbka Letniego widzianego przez lornetkę oferującą 10 krotne powiększenie. Szkic na białej kartce. Wykorzystałem ołówki B3, HB oraz H3. Po powrocie na komputerze tylko inwersja. IC 4665, najjaśniejsza gwiazda widoczna na szkicu to Cebalrai (β Oph). Summer Beehive na niebie zajmuje na tyle duży obszar, że widać ją nawet bez użycia jakiejkolwiek optyki (oczywiście w bardzo dobrych warunkach seeingowych). By ją zlokalizować wystarczy nakierować wzrok na gwiazdę Cebalrai (α Oph), gwiazdy gromady IC 4665 świecą tuż obok, nieco powyżej Cebalrai. Oddalenie gromady od Słońca określone jest granicami 1,100 - 1,400 lat świetlnych. Z dotychczasowych badań wynika, że zbliża się ona do nas z prędkością 12 km/s. Gwiazdy należące do gromady charakteryzują się bardzo młodym wiekiem szacowanym na 35 milionów l...

Ogromny miałem apetyt na gwiezdne łowy nocą z soboty na niedzielę, ale... no właśnie. Ta diabelna pogoda nieskora do współpracy wcale a wcale. Blisko zmierzchu był krótki moment, w którym wydawać by się mogło chmurwy rozwiać się zechcą i jednak na coś się moje przygotowania zdadzą, lecz po chwili wszystkie nadzieje prysły jak bańka wraz z nadejściem drugiej fali zachmurzenia. No trudno. Trzeba obejść się smakiem, przeżyć jeszcze jeden tydzień porannych zmian w pracy, kiedy to wyjście na lornetkowanie jest jak strzał w kolano, przecież trzeba wstawać rano. I nadeszła niedziela i jak na złość bezchmurne niebo cały dzień zapraszało na nocną ucztę. A ja jak ten tygrysek chciałem skakać i brykać i paczeć, a nie mogłem przecież bo jutro ten okropniasty poniedziałek 😭 Chwile skomlałem, ciut posmutniałem, lecz koło południa nastąpił przełom w mym rozumowaniu. A stało się to gdy rozstawiłem statyw i chciałem tylko troszeczkę posmakować. Ociupinkę słońca wpuściłem w obiektywy nikonki, uprz...